گزارش صعود به قله کله قندی مسیر آنتن گروه دامون انزلی در اوایل فصل زمستان با همراهی کوهنوردان انزلی اجرا شد (سرپرست خانم خاطره بابایی)

گزارش صعود به قله کله قندی مسیر آنتن

گزارش برنامه صعود به قله کله قندی ماسوله
تاریخ اجرا: ۱۴۰۳/۱۰/۲۱
سرپرست: خاطره بابایی
راهنما: عرفان خوشدل
جلودار: مهدیه شهسواری پور
عقبدار: سمیه میرزاجانی
کوهیار: شهریار مهاجر
ارتفاع شروع پیمایش: حدود ۹۶۰ متر
ارتفاع قله: حدود ۲۴۸۰
شرایط جوی: آفتابی/باد صفر/دما مثبت ۱۰ درجه
تعداد نفرات شرکت کننده: ۲۴ نفر
مسیر صعود از ایلات زمین(آنتن) و مسیر برگشت از للندیز

برنامه دوم از تقویم زمستان گروه کوهنوردی دامون انزلی صعود به قله کله قندی ماسوله بود، به همین منظور ساعت ۳:۳۰ بامداد جمعه با یک مینی بوس به سمت ماسوله حرکت کردیم و ساعت ۶:۳۰ صبح به ماسوله رسیدیم.
چند نفر دیگر از همنوردانمان که با خودروی شخصی آمده بودند به تیم پیوستند
هوا هنوز تاریک بود و سوسوی چراغ خانه های ماسوله زیبایی شهر را چند برابر کرده بود و یخبندان کف جاده خبر از دمای پایین شب گذشته  میداد.

پس از آماده شدن در ساعت ۶:۵۰ با گامی آرام حرکت خود را آغاز کردیم و پس از طی مسافتی کوتاه همزمان با توقف تیم برای کم کردن لباس، عوامل برنامه توسط سرپرست معرفی شدند و مجدد مسیر پیمایش توضیح داده شد
بنا به تصمیم قبلی مقرر شده بود که مسیر صعود از ایلات زمین (آنتن) و برگشت از للندیز باشد.
گروه حرکت خود را شروع کرد ، هوا کم کم روشن شده و دمای هوا بسیار مطبوع بود و از سوز و سرمای زمستان خبری نبود

مسیر جنگلی شیب متوسطی داشت و پوشیده از برف کمی بود ، تا ارتفاع ۱۶۰۰ متر پیمایش در جنگل داشتیم و از آن به بعد از جنگل خارج شدیم.
با گام مناسب و استراحت های کوتاه مسیر را ادامه دادیم و در ساعت ۱۰ به آنتن در ارتفاع ۱۹۳۰ رسیدیم ، توقف ۱۵ دقیقه ای در آنجا داشتیم و از اینجا تا قله شیب مسیر نسبتا بیشتر میشود و تقریبا ۱.۵ کیلومتر پیمایش تا قله داریم که باید حدود ۵۰۰ متر هم ارتفاع زیاد کنیم.

با توجه به آمادگی اعضای تیم ، در ساعت ۱۲:۱۰ به قله رسیدیم ، هوا بسیار مطبوع و باد قله صفر بود و از آنجاییکه عجله ای برای پایین آمدن نداشتیم حدود ۴۰ دقیقه روی قله به معاشرت و عکاسی گذشت و در ساعت ۱۲:۵۰ اقدام به برگشت از قله کردیم.

ساعت ۱۳:۲۵ برای ناهار توقف کردیم آفتاب روی برف ها تلالوی خاصی داشت و برف ها کمی شل شده بودند و سرعت فرود به دلیل لغزنده بودن و احتمال سرخوردن افراد تیم ، کمی کندتر شد که اتفاقا این  آهسته رفتن با صدای آواز همنوردان خوبمان پارسا و صالح عزیز دلچسب تر شد.

ساعت ۱۶:۱۰ به للندیز رسیدیم و پس از توقف کوتاه مجدد به سمت ماسوله به راه افتادیم و از دشت للندیز کله قندی را به همدیگر نشان میدادیم و یادآور میشدیم که راه دوری را باهمین گام های کوچک مان طی کرده ایم و توانستیم بر بلندای قله بایستیم و زیبایی ها را نظاره گر باشیم و این گونه امید به رسیدن هایی که گاه غیرممکن و دور از دسترس به نظر می آیند را در دل هایمان تازه کردیم…

مسیرمان را از داخل جنگل با درختانی که  هیچ برگی به تن نداشتند ادامه دادیم صدای خنده همنوردان سکوت غروب را می شکست و ما در ساعت ۱۸ به ماسوله رسیدیم و برنامه صعود به قله کله قندی را به پایان رساندیم.
با هم بودن و همراه بودن در فراز و نشیب کوهستان و البته تلاش برای شادتر بودن همه آن چیزی بود که ما را دور هم جمع کرده بود.

نگارنده گزارش: سمیه میرزاجانی