گزارش صعود

گزارش صعود به قله لاسه سر گروه دامون انزلی 21 آذر 1404

صعود به قله لاسه سر

گزارش صعود به قله لاسه سر گروه دامون انزلی در اواخر فصل پاییز با همراهی کوهنوردان انزلی اجرا شد (سرپرست آقای بهروز رسولی)

گزارش صعود به قله لاسه‌ سر ماسوله

تاریخ اجرای برنامه: ۱۴۰۴/۰۹/۲۱
تعداد افراد شرکت کننده: ۵ نفر
سرپرست و راهنما: بهروز رسولی

آخرین برنامه از فصل پاییز یعنی صعود به قله لاسه سر در حالی اجرا میشد که اولین برف پاییزی در منطقه نشسته بود و قرار بود مناظر زیبا و چشم نوازی را مهمان چشمانمان کند.
امسال بارش اولین برف پاییزی با تاخیری طولانی در کل منطقه همراه بود و همین موجب دلتنگی ما برای دیدن مناطق زیبای برفی شده بود.

ساعت ۴:۳۰ صبح با یک خودرو شخصی از انزلی به سمت ماسوله حرکت کردیم  و در ساعت ۶:۲۰ به شهر ماسوله رسیدیم، دما در شهر ماسوله حدودا  ۱۰ درجه بالای صفر بود و هیچ بادی نمی‌وزید.
ساعت ۶:۴۰ به سمت قله به راه افتادیم، پس از حدود ۵۰ دقیقه پیمایش در ابتدای چشمه صبحانه مختصری خوردیم و حرکت کردیم

ساعت ۸ صبح به دوراهی خلیل دشت رسیدیم.
درختان آخرین برگ هایشان را هم تکانده بودند و منطقه چهره زمستانی به خودش گرفته بود حجم برگ های ریخته شده در «دالان بهشت» بیشتر لمس میشد ، صدای باد از بالاتر مثل امواج طوفانی دریا به گوش میرسید و بعد که به درختان نزدیکتر میرسید، برگ های زیر پایمان را به رقصی نرم وا میداشت.

پس از ۲ ساعت و نیم پیمایش از ماسوله به دشت زیبای کوهروبار در ارتفاع ۱۷۸۰ متر رسیدیم.
از ابتدای مسیر تا ابتدای کوهروبار ۵.۵ کیلومتر پیمایش داشتیم، هوا آفتابی بود و دیواره ها به خوبی دیده میشدند، حالا دیگر برفِ رویِ قله‌های شاه معلم، گردسایه و تریشوم  را میدیدیم
گرد سایه بدون برف بود
تریشوم فقط روی یالش برف نشسته
ولی شاه معلم خوب سفید کرده بود.

محو تماشای زیبایی و سکوت و صدای رودخانه کوهروبار بودیم که باد سردی بی امان شروع به وزیدن کرد
جوری که نتوانستیم استراحت کنیم و ترجیح دادیم قبل از آنکه بدنمان سرد شود به سمت قله حرکت کنیم
پس از اضافه کردن لباس، مسیرمان را برای صعود به قله لاسه سر از امتداد دیواره دشت کوهروبار در پیش گرفتیم تا به ابتدای جنگل رسیدیم

مسیر جنگلی را با زیگزاگ‌های مناسب ادامه دادیم تا به آخرین درخت های جنگل در ارتفاع ۲۱۵۰ رسیدیم
وزش باد کمتر شده بود و ما توانستیم استراحت کوتاهی در انتهای جنگل داشته باشیم.
پس از آخرین درختان جنگل به سمت جنوب تغییر مسیر دادیم
برف کمی روی زمین نشسته بود که مسیر را گِلی و لغزنده کرده بود

کمی که بالاتر رفتیم به دلیل جاری بودن آب چشمه و برودت هوا، برف ها یخ زده بودند و همین موضوع باعث شد تا حدی سرعت پیمایش کند شود، پس از حدود ۳۵۰ متر پیمایش بعد از جنگل به یک کلبه در ارتفاع در ۲۲۷۰ متر رسیدیم
از اینجا نقطه یال منتهی به قله دیده میشد.

پس از آنکه کمی ارتفاع گرفتیم و از مسیری که یخ زده بود عبور کردیم، حالا دیگر پیمایش در برف دلهره آور نبود.
به طور متوسط حدود ۳۰ سانت برف نشسته بود و همچنان که به سمت یال میرفتیم شدت وزش باد هم بیشتر میشد
دمای هوا به یکباره پایین آمد و سرعت باد هم طبق پیش بینی هواشناسی حدودا ۳۰ کیلومتر بر ساعت بود و دمای حسی نزدیک به صفر میرسید

از آنجایی که شدت باد نزدیک به قله بیشتر شده بود، بدون توقف به سمت قله حرکت کردیم و در ساعت ۱۲ به ابتدای یال رسیدیم
و در نهایت ساعت ۱۲:۴۵ پس از حدود ۱۰ کیلومتر پیمایش به قله زیبای لاسه سر در ارتفاع حدود ۲۶۲۰ متری رسیدیم و بلافاصله پس از گرفتن عکس یادگاری با بنر گروه که البته به سختی میشد آن را نگه داشت به سمت پایین حرکت کردیم.

مسیر برگشت از صعود به قله لاسه سر

در مسیر برگشت از قله، ابرها به سرعت جابجا میشدند و هر لحظه تصاویر در جلوی چشمانمان به زیبایی تغییر میکرد
ما نمیخواستیم حتی یک تصویر را از دست بدهیم، پس محو تماشای زیبایی ها شدیم و همچنان به پایین سرازیر شدیم
با توجه به شرایط جوی، امکان استراحت وجود نداشت و مجبور شدیم تا جنگل ارتفاع کم کنیم و سپس برای صرف ناهار در ساعت ۱۴ توقف کوتاهی داشته باشیم

مجدد به راه افتادیم و ساعت ۱۵ به کوهروبار رسیدیم و آنجا هم استراحت کوتاهی کردیم و ساعت ۱۶:۲۵ به دوراهی خلیل دشت و در نهایت ساعت ۱۷:۲۵ و قبل از تاریکی هوا به ماسوله رسیدیم و برنامه صعود به قله لاسه سر به پایان رسید.
نویسنده گزارش: سمیه میرزاجانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *